Marcin Frąckiewicz

Kenië heeft een van de meer geavanceerde internetmarkten van Afrika, maar de toegang blijft ongelijk. Begin 2024 maakten ongeveer 22,7 miljoen Kenianen gebruik van internet​ datareportal.com. Mobiele breedband is de primaire manier van toegang, gezien de hoge penetratie van mobiele telefoons, terwijl vaste breedbandabonnementen gestaag toenemen. De overheid streeft naar een "digitale economie" en heeft geïnvesteerd in ICT-infrastructuur, maar er blijft een significante digitale kloof bestaan tussen stedelijke en rurale gebieden​ businessdailyafrica.com. Dit rapport biedt een gedetailleerd overzicht van het internetdienstenlandschap in Kenia – met aandacht voor belangrijke aanbieders, infrastructuur en dekking, snelheid en prijzen van de diensten, de regelgevende omgeving en lopende ontwikkelingen op het gebied van breedband, mobiel en satellietconnectiviteit.

De internetinfrastructuur van Nigeria is afhankelijk van een combinatie van onderzeese glasvezelkabels, terrestrische netwerken en een handvol dominante dienstverleners. Meerdere internationale onderzeese kabels komen aan in Nigeria en verbinden het land met wereldwijde internetknooppunten. Belangrijke kabels zijn onder andere:

De internetinfrastructuur in Jemen is beperkt en sterk gecentraliseerd. De backbone steunt op een paar verouderde internationale verbindingen en een verouderd binnenlands netwerk. Een enkele onderzeese kabel – het FALCON/FLAG-systeem dat landt in de Rode Zee haven van Hodeidah – draagt het grootste deel van de bandbreedte van Jemen​ ukraine.wilsoncenter.org​ washingtoninstitute.org. In feite komt bijna alle connectiviteit via deze ene verouderde kabel, met slechts een smalle back-upverbinding via Djibouti en enkele dure satellietverbindingen​ washingtoninstitute.org. Tijdens de burgeroorlog werden de landvezelkabels naar Saoedi-Arabië vernietigd, waardoor het land grotendeels afhankelijk is van onderzeese kabels​ washingtoninstitute.org. De interne infrastructuur bestaat uit microgolfverbindingen en beperkte vezelkabels, waarbij vaste breedband voornamelijk wordt geleverd via oude DSL over koperen telefoonlijnen​ smex.org. Dit netwerk heeft tijdens het conflict geen significante upgrades ondergaan, wat resulteert in zeer lage bandbreedte en betrouwbaarheid​ smex.org.

De internetinfrastructuur van Libië herstelt en ontwikkelt zich na jaren van conflict. Onder het regime van Muammar Gaddafi was de telecomsector volledig staatscontrole en was particuliere concurrentie vrijwel onbestaande​ mondaq.com. De belangrijkste telecommunicatieholding is de Libyan Post, Telecommunication and Information Technology Company, die toezicht houdt op belangrijke staatsbedrijven​ libyareview.com. Grote dienstverleners zijn onder andere: