Marcin Frąckiewicz

Het internetlandschap van China wordt gekenmerkt door enorme schaal, staat gecontroleerde infrastructuur en strikte governance. Met meer dan een miljard online gebruikers herbergt China de grootste internetgemeenschap ter wereld, maar deze toegang gaat gepaard met aanzienlijke beperkingen en een parallel digitaal ecosysteem dat losstaat van het mondiale internet. Hieronder volgt een overzicht van de belangrijkste aspecten van internettoegang in China, van infrastructuur en serviceproviders tot censuurbeleid en opkomende trends. China heeft een uitgebreide internetinfrastructuur opgebouwd, voornamelijk via staatsbedrijven. Belangrijke internetserviceproviders in China zijn:

Syrië opende relatief laat de toegang tot het internet voor het publiek. Een internetverbinding werd in het land in 1997 opgezet, maar jarenlang was Syrië het enige verbonden land in het Midden-Oosten dat geen algemene toegang voor het publiek toestond hrw.org. In de late jaren negentig konden alleen overheidsinstellingen en enkele individuen online komen hrw.org. Deze voorzichtige uitrol weerspiegelde het officiële beleid: het regime onder president Hafez al-Assad hanteerde een “langzaam gaande benadering”, uit vrees voor de vrije stroom van informatie. Alle media in Syrië waren streng gecontroleerd, en functionarissen waren huiverig dat het internet onvrede zou kunnen aanwakkeren hrw.org. Zelfs Bashar al-Assad pleitte voor uitbreiding van de internettoegang, maar de veiligheidsdiensten verzette zich vanwege zorgen over “het veilig maken” voor een traditionele samenleving hrw.org. De publieke internettoegang begon pas echt rond 2000, kort nadat Bashar al-Assad de macht greep thenetmonitor.org. Eenmaal geïntroduceerd, groeide het internetgebruik gestaag, hoewel onder zware staatscontrole. De eerste internetproviders waren staatsgerelateerd, en de Syrische Telecommunicatie-Etablissement werd de belangrijkste toegangspoort. In juli 1998 waren ongeveer 35 Syrische overheidsinstellingen online en.wikipedia.org, wat de eerste stap naar connectiviteit markeerde. In de vroege jaren 2000 was de groei bescheiden – bijvoorbeeld, in 2000 waren er slechts ongeveer 30.000 gebruikers