JSE:MTN 7 februari 2025 - 28 februari 2025

De internetinfrastructuur in Afghanistan is relatief onderontwikkeld en is sterk afhankelijk van mobiele netwerken en beperkte vaste breedbandverbindingen. Na 2001 moest het land zijn telecomnetwerk vanaf nul opbouwen, aangezien het vorige Taliban-regime het internet effectief had verboden​ wired.com. In de twee decennia die volgden, kende de mobiele telecommunicatie een snelle groei – van nul abonnees in 2001 naar bijna een 100% mobiele abonnementpenetratie in 2021​ businesswire.com. Er werd gewerkt aan een nationale vezeloptische backbone en zelfs een 400 km lange grensoverschrijdende vezelverbinding naar China was bijna voltooid in 2021​ businesswire.com. De teruggang van de Taliban naar de macht in augustus 2021 heeft echter veel van deze projecten stilgelegd of stopgezet​ businesswire.com​ businesswire.com, waardoor er onzekerheid bestaat over de afronding van het vezelnetwerk.

De internetinfrastructuur van Soedan is afhankelijk van een nationaal glasvezelnetwerk en internationale gateways in de buurt van Port Soedan. Het land is verbonden met verschillende onderzeese kabels, waaronder het East Africa Submarine System en de FLAG/FALCON-netwerken, die aan de kust van de Rode Zee uitkomen​ en.wikipedia.org. Aardse glasvezelverbindingen strekken zich uit naar buurlanden om verkeer regionaal om te leiden. De infrastructuur voor vaste breedband is echter beperkt en een groot deel van de bevolking heeft toegang tot internet via draadloze netwerken. Soedan onderhoudt satellietgrondstations voor internationale connectiviteit​ en.wikipedia.org, maar satellietverbindingen dienden historisch gezien vooral als back-ups of voor afgelegen gebieden.

Syrië opende relatief laat de toegang tot het internet voor het publiek. Een internetverbinding werd in het land in 1997 opgezet, maar jarenlang was Syrië het enige verbonden land in het Midden-Oosten dat geen algemene toegang voor het publiek toestond hrw.org. In de late jaren negentig konden alleen overheidsinstellingen en enkele individuen online komen hrw.org. Deze voorzichtige uitrol weerspiegelde het officiële beleid: het regime onder president Hafez al-Assad hanteerde een “langzaam gaande benadering”, uit vrees voor de vrije stroom van informatie. Alle media in Syrië waren streng gecontroleerd, en functionarissen waren huiverig dat het internet onvrede zou kunnen aanwakkeren hrw.org. Zelfs Bashar al-Assad pleitte voor uitbreiding van de internettoegang, maar de veiligheidsdiensten verzette zich vanwege zorgen over “het veilig maken” voor een traditionele samenleving hrw.org. De publieke internettoegang begon pas echt rond 2000, kort nadat Bashar al-Assad de macht greep thenetmonitor.org.