Mateusz Kaczmarek

Geosynchronous Space Situational Awareness Program (GSSAP) to satelity na pasie geosynchronicznym (GEO) około 35 900 km nad Ziemią, często nazywane „strażą sąsiedzką”. Program został publicznie ujawniony w 2014 roku; 28 lipca 2014 roku wystrzelono GSSAP-1 i GSSAP-2 z Cape Canaveral na rakiecie Delta IV M+(4,2) (AFSPC-4) wraz z mikrosatelitą ANGELS. GSSAP prowadzi podstawową misję SSA na GEO i może wykonywać manewry spotkaniowe (RPO) oraz inspekcje innych satelitów i szczątków na wysokości GEO. Program powstał w USAF i przeszedł pod nadzór US Space Force w 2019 roku (wcześniej bywał nazywany „Hornet”). GSSAP-1 i GSSAP-2 uznano za początkowo operacyjne we wrześniu 2015

Huragan Maria w 2017 roku uszkodził 95% masztów telefonii komórkowej w Portoryko, pozostawiając wyspę niemal bez łączności. Internet satelitarny łączy użytkowników przez satelity krążące nad Ziemią, omijając naziemne kable i maszty. Satelity geostacjonarne (GEO) znajdują się około 36 000 km nad Ziemią i generują opóźnienia około 600 ms, podczas gdy satelity LEO (kilka set kilometrów) mają opóźnienia 20–40 ms. Starlink SpaceX wykorzystuje konstelacje setek lub tysięcy satelitów na orbicie niskiej (LEO) i oferuje zwykle prędkości 100–200 Mb/s na użytkownika. Terminal satelitarny to zwykle „talerz wielkości pudełka na pizzę” zasilany, który po podłączeniu automatycznie łączy się z siecią bez konieczności kabli

Na początku 2025 roku około 41,9% populacji Kamerunu korzysta z internetu, co przekłada się na 12,4 mln użytkowników przy populacji ok. 29,5 mln. W 2024 roku około 60% ludności mieszka w miastach, a dostęp do internetu koncentruje się w Yaoundé i Douali, podczas gdy obszary wiejskie są praktycznie offline. W latach 2000–2015 rządowy program telecentrów miał na celu 2000 telecentrów na obszarach wiejskich, lecz do 2015 powstało mniej niż 250 i tylko kilka pozostało czynnych. Krajowy światłowodowy kręgosłup ma ponad 12 000 km, a Kamerun jest podłączony do pięciu podmorskich kabli SAT-3, WACS, ACE, SAIL i NCSCS, z planami dodania

W artykule wyróżniono dwa główne typy sieci satelitarnych używanych w telefonii satelitarnej: konstelacje LEO (np. Iridium z 66 satelitami i Globalstar z 48) oraz GEO (Inmarsat, Thuraya). Iridium zapewnia prawdziwie globalny zasięg, w tym na biegunach, dzięki konstelacji 66 satelitów LEO, a flagowe modele to Iridium 9555 i Iridium Extreme (9575) z funkcją SOS. Inmarsat używa GEO i satelitów I-4 oraz AlphaSat, pokrywających około 70°N–70°S, a IsatPhone 2 oferuje 8 godzin rozmów i 160 godzin czuwania, kosztując zwykle około 700 USD. Globalstar operuje konstelacją 48 satelitów LEO (druga generacja) z pokryciem regionalnym, a telefon Globalstar GSP-1700 oferuje około 4 godziny

System internetu satelitarnego składa się z satelitów na orbicie, naziemnych stacji gateway oraz terminala użytkownika, przy czym satelity mogą operować na geostacjonarnej orbicie (GEO) 35 786 km nad Ziemią lub w niskiej orbicie okołoziemskiej (LEO). W architekturze „bent-pipe” cały ruch użytkownika jest przekazywany przez satelitę do stacji gateway i z powrotem, co wpływa na bezpieczeństwo. Nowoczesne systemy, takie jak Starlink SpaceX, wykorzystują konstelacje satelitów LEO i połączenia laserowe między satelitami do przekierowywania danych. Opóźnienie wynosi ok. 500–700 ms dla GEO, podczas gdy Starlink osiąga 20–40 ms dzięki LEO. Sygnały satelitarne wymagają niezakłóconej linii widzenia; każda przeszkoda lub celowe zagłuszanie może

Latencja: LEO Starlink 20–50 ms, GEO 600+ ms, a światłowód 5–20 ms, przy czym w Wielkiej Brytanii pod koniec 2024 mediany Starlink wynosiły około 41 ms. Prędkości pobierania: Starlink zwykle 50–150 Mbps (do 200+ Mbps), światłowód 100–1000+ Mbps, a planuje się plany na 2, 5 i 10 Gbps w przyszłości, a Starlink ma dążyć do 1 Gb/s. Zasięg: według danych zakończonych 2024, w USA ponad 76 mln domów miało dostęp do światłowodu; około 22% mieszkańców obszarów wiejskich nie ma dostępu do stałego 25 Mb/s. Starlink w połowie 2025 działa z około 7000 satelitami i ma ponad 1,4 mln abonentów w

W 2023 roku szacowano, że 2,6 miliarda ludzi na świecie nie miało dostępu do internetu. Satelity GEO krążą na około 36 000 km nad równikiem i generują opóźnienia rzędu 600 ms, podczas gdy konstelacje LEO na wysokości 500–1 200 km oferują latencję 20–50 ms. Konstelacja Starlink SpaceX liczy ponad 7 000 satelitów LEO (planowanych 12 000+), obejmuje zasięg w około 130 krajach i miała około 4 miliony abonentów pod koniec 2024 roku. OneWeb ma 618 aktywnych satelitów LEO i uzyskał globalny zasięg na początku 2023 roku, współpracuje z operatorami i rządami, a w 2022 połączył się z Eutelsatem tworząc hybrydowego

W Kambodży w ostatniej dekadzie dominują sieci mobilne, przy ponad 22 milionach aktywnych kart SIM na populację ok. 17 milionów, co daje penetrację 131,5%. Na początku 2023 roku było około 310 000 stacjonarnych subskrypcji internetu, co ilustruje wciąż wczesny etap rozbudowy sieci światłowodowej. Pierwszy podmorski kabel łączący Malezję, Kambodżę i Tajlandię uruchomiono w 2017 roku; ulepszony kabel Hongkong–Sihanoukville ma być gotowy w 2024 roku i dodać 640 km podmorskiego światłowodu. Metfone (Viettel Cambodia) to największy operator z około 10 milionami użytkowników i prawie 50% udziału w 2023 roku, za nim Smart Axiata i Cellcard (CamGSM). W 2023 roku w kraju

Stany Zjednoczone: FCC przyznała SpaceX licencje na rozmieszczanie tysięcy satelitów Starlink na niskiej orbicie oraz świadczenie usług szerokopasmowych dla konsumentów. W maju 2023 FCC odrzuciła wnioski o przeznaczenie pasma 12,2–12,7 GHz dla dwukierunkowych usług 5G, rezerwując je dla usług satelitarnych Starlink. W 2024 roku FCC odrzuciła wniosek SpaceX o wykorzystanie dodatkowych częstotliwości w pasmach 1,6, 2,0 i 2,4 GHz do bezpośredniego połączenia ze smartfonami. W sierpniu 2022 FCC odmówiła przyznania 885 milionów dolarów w ramach programu RDOF dla Starlinka ze względu na obawy dotyczące wydajności. Pod koniec 2024 Starlink miał na orbicie około 7 000 satelitów i kontrolował blisko dwóch

Starlink Direct-to-Cell to usługa umożliwiająca zwykłym telefonom 4G LTE łączenie się bezpośrednio z satelitami Starlink i eliminowanie martwych stref zasięgu. Każdy satelita Starlink pełni rolę kosmicznej wieży komórkowej z na pokładzie stacją bazową 4G LTE (eNodeB), komunikującą się ze standardowymi telefonami na Ziemi. Gen2 satelitów Starlink mają zaawansowane nadajniki Direct-to-Cell, a satelity V2 Mini wystrzelone rakietami Falcon 9 w latach 2023–2024 również wyposażono w testowy sprzęt D2C. Pierwszy SMS bezpośrednio przez satelitę miał miejsce w styczniu 2024, gdy dwa telefony na przeciwnych końcach kraju wymieniły SMS-y przez kosmos. Do końca 2024 konstelacja liczyła ponad 400 satelitów z funkcjami Direct-to-Cell, umożliwiając