Komety Wiadomości 4 lipiec 2025 - 4 październik 2025

Patrząc w przyszłość: Czego może nas nauczyć 3I/Atlas Zbliżenie w tym tygodniu to dopiero początek intensywnej kampanii obserwacyjnej. Gdy 3I/Atlas schowa się za Słońcem pod koniec października, teleskopy naziemne stracą go z oczu, ale satelity Marsa i Jowisza (a później teleskopy na Ziemi w grudniu) będą kontynuować obserwacje. Podczas peryhelium i w trakcie oddalania się komety za Jowisza (na początku 2026 roku) powinna ona ujawnić swoje tajemnice – lub przynajmniej swoje typowe kometarne oblicze. Jak zauważa jeden z komentatorów, obserwacja 3I/Atlas w tej aktywnej fazie „da jedne z najjaśniejszych dotąd wskazówek dotyczących zagadki międzygwiezdnych komet” space.com. Bez względu na to,

Tajemniczy gość spoza Układu Słonecznego Międzygwiezdna kometa 3I/ATLAS sfotografowana pod ciemnym niebem podczas zaćmienia Księżyca, ukazująca szmaragdowo-zieloną komę otaczającą jej jądro space.com. Ta rzadka, obca kometa niesie chemiczne wskazówki z odległego układu gwiezdnego. We wrześniu 2025 roku miłośnicy astronomii w Namibii uchwycili zapierający dech w piersiach widok: upiornie zieloną kometę dryfującą na tle gwiaździstej przestrzeni kosmicznej. Była to 3I/ATLAS, międzygwiezdna kometa – fragment innego układu gwiezdnego – składająca krótką wizytę w naszej kosmicznej okolicy. Wcześniej zaobserwowano tylko dwa obiekty międzygwiezdne (słynny ‘Oumuamua w 2017 roku i kometę 2I/Borisov w 2019 roku) esa.int, dlatego pojawienie się 3I/ATLAS wywołało wśród astronomów prawdziwą

3I/ATLAS (C/2025 N1) jest trzecim zidentyfikowanym obiektem międzygwiazdowym po 1I/ʻOumuamua (2017) i 2I/Borisov (2019). Odkrycie miało miejsce 1 lipca 2025 roku dzięki teleskopowi ATLAS-CHL w Chile, z jasnością około 18 magnitudo. Obiekt porusza się po hiperbolicznej trajektorii z prędkością około 68 km/s i przejdzie przez peryhelium 29 października 2025 roku, wewnątrz orbity Marsa. Wczesne zdjęcia ukazały marginalną komę i 3″ warkocz, potwierdzając aktywność kometarną. Ponieważ wykryto go daleko od Słońca (4,5 au) i na kilka miesięcy przed peryhelium, naukowcy będą mogli scharakteryzować jego skład, rotację i rozmiar, używając JWST, ALMA i dużych teleskopów naziemnych. Orbitalne parametry wskazują e = 5,8