Technologie 7 februari 2025 - 27 februari 2025

De internetinfrastructuur in Jemen is beperkt en sterk gecentraliseerd. De backbone steunt op een paar verouderde internationale verbindingen en een verouderd binnenlands netwerk. Een enkele onderzeese kabel – het FALCON/FLAG-systeem dat landt in de Rode Zee haven van Hodeidah – draagt het grootste deel van de bandbreedte van Jemen​ ukraine.wilsoncenter.org​ washingtoninstitute.org. In feite komt bijna alle connectiviteit via deze ene verouderde kabel, met slechts een smalle back-upverbinding via Djibouti en enkele dure satellietverbindingen​ washingtoninstitute.org. Tijdens de burgeroorlog werden de landvezelkabels naar Saoedi-Arabië vernietigd, waardoor het land grotendeels afhankelijk is van onderzeese kabels​ washingtoninstitute.org. De interne infrastructuur bestaat uit microgolfverbindingen en beperkte vezelkabels, waarbij vaste breedband voornamelijk wordt geleverd via oude DSL over koperen telefoonlijnen​ smex.org. Dit netwerk heeft tijdens het conflict geen significante upgrades ondergaan, wat resulteert in zeer lage bandbreedte en betrouwbaarheid​ smex.org. Belangrijke serviceproviders in Jemen zijn onder andere:

De internetinfrastructuur van Soedan is afhankelijk van een nationaal glasvezelnetwerk en internationale gateways in de buurt van Port Soedan. Het land is verbonden met verschillende onderzeese kabels, waaronder het East Africa Submarine System en de FLAG/FALCON-netwerken, die aan de kust van de Rode Zee uitkomen​ en.wikipedia.org. Aardse glasvezelverbindingen strekken zich uit naar buurlanden om verkeer regionaal om te leiden. De infrastructuur voor vaste breedband is echter beperkt en een groot deel van de bevolking heeft toegang tot internet via draadloze netwerken. Soedan onderhoudt satellietgrondstations voor internationale connectiviteit​ en.wikipedia.org, maar satellietverbindingen dienden historisch gezien vooral als back-ups of voor afgelegen gebieden. Belangrijke dienstverleners: De telecommarkt van Soedan wordt bediend door een handvol operators:

Oekraïne beschikt over een goed ontwikkelde internetinfrastructuur met uitgebreide glasvezelnetwerken en talrijke providers. Duizenden Internet Service Providers zijn actief in Oekraïne, van nationale telecombedrijven tot kleine lokale bedrijven. In feite waren er op meer dan 4.200 ISP's geregistreerd in augustus 2024​ interfax.com, wat wijst op een zeer concurrerende markt. De grootste providers hebben relatief kleine marktaandelen – bijvoorbeeld, het netwerk van Kyivstar leidt met ongeveer 19% van de markt, gevolgd door Vodafone Oekraïne met ~9% en Lifecell met ~5%​ pulse.internetsociety.org. De staatsgerunde Ukrtelecom en verschillende regionale glasvezeloperators bedienen ook aanzienlijke gebruikersgroepen, maar geen enkel bedrijf domineert nationaal​ pulse.internetsociety.org. Deze diverse aanbiederslandschap heeft de toegang tot internet concurrerend en betaalbaar gehouden voor consumenten, met de Internet Society die de concurrentiekracht van de ISP-markt in Oekraïne beoordeelt als “uitstekend”​ pulse.internetsociety.org. De backbone internetinfrastructuur van Oekraïne is robuust. Een dozijn datacenters en Internet Exchange Points ondersteunen de binnenlandse connectiviteit​ pulse.internetsociety.org. Belangrijke steden huisvesten IXPs die verkeer lokaal routeren, en ongeveer 63% van de populaire inhoud wordt binnen Oekraïne gecached – boven het Europese gemiddelde​ pulse.internetsociety.org. Dit betekent dat gebruikers de meeste websites via lokale servers kunnen bereiken, wat de snelheid en weerbaarheid verbetert. Internationale glasvezelverbindingen verbinden Oekraïne met het wereldwijde internet via aangrenzende

De internetinfrastructuur in Mozambique is nog in ontwikkeling en sterk afhankelijk van mobiele netwerken. De penetratie van vast breedband is minimaal, met de staatsbedrijven Telecomunicações de Moçambique als enige operator die geïntegreerde vaste diensten aanbiedt​ trade.gov. Het land wordt voornamelijk bediend door drie mobiele netwerkaanbieders: De internationale connectiviteit is het afgelopen decennium aanzienlijk verbeterd. Mozambique is verbonden met meerdere onderzeese glasvezelkabels, waaronder de SEACOM en EASSy kabels die in 2009-2010 zijn aangekomen​ wikiwand.com. In 2023 is de nieuwe 2Africa onderzeese kabel aangekomen in Maputo en Nacala, wat de bandbreedte en redundantie verder versterkt​ trade.gov. Deze uitbreiding van onderzeese kabels heeft de afhankelijkheid van oudere satellietpoorten en buurlanden voor internationale doorgang verminderd​ wikiwand.com. Mozambique beheert ook een Internetuitwisselpunt om lokaal verkeer binnen de grenzen te houden​ wikiwand.com.

De internetinfrastructuur van Libië herstelt en ontwikkelt zich na jaren van conflict. Onder het regime van Muammar Gaddafi was de telecomsector volledig staatscontrole en was particuliere concurrentie vrijwel onbestaande​ mondaq.com. De belangrijkste telecommunicatieholding is de Libyan Post, Telecommunication and Information Technology Company, die toezicht houdt op belangrijke staatsbedrijven​ libyareview.com. Grote dienstverleners zijn onder andere: De internationale bandbreedte van Libië komt via een mix van onderzeese kabels en satellietverbindingen. Het land is verbonden met Europa en regionale netwerken via onderzeese glasvezels – bijvoorbeeld, een oudere kabel naar Italië en de nieuw operationele Silphium kabel naar Griekenland​ submarinecablemap.com. In 2023 ondertekende Libië ook het aankomende Medusa pan-Mediterrane kabel, die tegen 2025 in Tripoli en Benghazi zal aankomen, en zo de internationale capaciteit en redundantie zal vergroten​ datacenterdynamics.com​ datacenterdynamics.com. Deze ontwikkelingen hebben als doel een netwerk te verbeteren dat, ondanks schade door oorlog, halverwege de jaren 2010 "een van de robuustere in de regio" is gebleven​ mondaq.com. Over het algemeen is de kerninternet infrastructuur van Libië staat-gedomineerd maar diversifieert geleidelijk, met nieuwe investeringen in glasvezel- en satellietverbindingen om het land na de onderbrekingen van de burgerconflict opnieuw aan te sluiten en te upgraden.

Het internetlandschap van China wordt gekenmerkt door enorme schaal, staat gecontroleerde infrastructuur en strikte governance. Met meer dan een miljard online gebruikers herbergt China de grootste internetgemeenschap ter wereld, maar deze toegang gaat gepaard met aanzienlijke beperkingen en een parallel digitaal ecosysteem dat losstaat van het mondiale internet. Hieronder volgt een overzicht van de belangrijkste aspecten van internettoegang in China, van infrastructuur en serviceproviders tot censuurbeleid en opkomende trends. China heeft een uitgebreide internetinfrastructuur opgebouwd, voornamelijk via staatsbedrijven. Belangrijke internetserviceproviders in China zijn:

Syrië opende relatief laat de toegang tot het internet voor het publiek. Een internetverbinding werd in het land in 1997 opgezet, maar jarenlang was Syrië het enige verbonden land in het Midden-Oosten dat geen algemene toegang voor het publiek toestond hrw.org. In de late jaren negentig konden alleen overheidsinstellingen en enkele individuen online komen hrw.org. Deze voorzichtige uitrol weerspiegelde het officiële beleid: het regime onder president Hafez al-Assad hanteerde een “langzaam gaande benadering”, uit vrees voor de vrije stroom van informatie. Alle media in Syrië waren streng gecontroleerd, en functionarissen waren huiverig dat het internet onvrede zou kunnen aanwakkeren hrw.org. Zelfs Bashar al-Assad pleitte voor uitbreiding van de internettoegang, maar de veiligheidsdiensten verzette zich vanwege zorgen over “het veilig maken” voor een traditionele samenleving hrw.org. De publieke internettoegang begon pas echt rond 2000, kort nadat Bashar al-Assad de macht greep thenetmonitor.org. Eenmaal geïntroduceerd, groeide het internetgebruik gestaag, hoewel onder zware staatscontrole. De eerste internetproviders waren staatsgerelateerd, en de Syrische Telecommunicatie-Etablissement werd de belangrijkste toegangspoort. In juli 1998 waren ongeveer 35 Syrische overheidsinstellingen online en.wikipedia.org, wat de eerste stap naar connectiviteit markeerde. In de vroege jaren 2000 was de groei bescheiden – bijvoorbeeld, in 2000 waren er slechts ongeveer 30.000 gebruikers