Technologie 16 luty 2025 - 22 marzec 2025

Kiribati to zdalony naród Pacyfiku składający się z 33 atolów rozciągniętych na 3,5 milionów km² oceanów​ esa.int. Ta ekstremalna dyspersja geograficzna sprawia, że dostęp do internetu jest kluczowy dla rozwoju, ale jednocześnie wyzwaniem do osiągnięcia. Poprawiona łączność jest istotna dla ekonomicznego i społecznego postępu Kiribati – umożliwiając lepszą edukację, opiekę zdrowotną, handel elektroniczny i usługi komunikacyjne w innym przypadku odizolowanym środowisku​ mict.gov.ki. W ciągu ostatniej dekady kraj zrobił postępy w rozszerzaniu dostępu do internetu, ale znaczne luki pozostają z powodu jego unikalnego wyspiarskiego środowiska.

Rynek telekomunikacyjny Kazachstanu jest zdominowany przez kilku dużych dostawców, wśród których na czoło wysuwa się były monopol państwowy Kazakhtelecom. Kazakhtelecom odpowiada za około 60% rynku telekomunikacyjnego pod względem przychodów​ ar2023.telecom.kz. Posiada duże udziały w operatorach mobilnych Kcell i Tele2/Altel, konsolidując znaczną część rynku w swojej grupie. Głównym konkurentem jest Kar-Tel/Beeline Kazakhstan, który ma około 28% udziału w rynku pod względem przychodów​ ar2023.telecom.kz i jest wiodącym dostawcą usług mobilnych i szerokopasmowych. Inne firmy telekomunikacyjne to Transtelecom, KazTransCom, Astel oraz wiele mniejszych operatorów, którzy razem mają stosunkowo mały udział w rynku. Z punktu widzenia udziału w ruchu internetowym w sieciach autonomicznych, Kazakhtelecom jest największy, a następnie sieć Beeline, Tele2 Kazakhstan i Kcell​ pulse.internetsociety.org. Odbija to skuteczną duopol w rynku konsumenckim, przy czym sieci Kazakhtelecom i Beeline obsługują zdecydowaną większość użytkowników. Konkurencja wzrosła od liberalizacji rynku w latach 2000., ale Kazakhtelecom nadal utrzymuje dominację, szczególnie w usługach telefonicznych i szerokopasmowych​ en.wikipedia.org. Usługi mobilne są nieco bardziej konkurencyjne, podzielone głównie pomiędzy filie Kazakhtelecom i Beeline, z nowymi mniejszymi graczami, które zaczynają się pojawiać​ budde.com.au.

Infrastruktura internetowa Nigerii opiera się na połączeniu podmorskich kabli światłowodowych, sieci lądowych oraz kilku dominujących dostawców usług. W Nigerii ląduje wiele międzynarodowych kabli podmorskich, łącząc kraj z globalnymi hubami internetowymi. Kluczowe kable to:

Kenia ma jeden z bardziej rozwiniętych rynków internetowych w Afryce, ale dostęp pozostaje nierówny. Na początku 2024 roku około 22,7 miliona Kenijczyków korzystało z internetu​ datareportal.com. Mobilny szerokopasmowy internet jest głównym sposobem dostępu, biorąc pod uwagę wysoką penetrację telefonów komórkowych, podczas gdy liczba subskrypcji szerokopasmowych stacjonarnych rośnie w stałym tempie. Rząd wizualizuje "gospodarkę cyfrową" i zainwestował w infrastrukturę ICT, jednak znacząca przepaść cyfrowa wciąż występuje między obszarami miejskimi a wiejskimi​ businessdailyafrica.com. Niniejszy raport przedstawia szczegółowy przegląd krajobrazu usług internetowych w Kenii – obejmujący głównych dostawców, infrastrukturę i zasięg, prędkości usług i ceny, otoczenie regulacyjne oraz bieżące wydarzenia w zakresie szerokopasmowego internetu, mobilnej łączności i łączności satelitarnej.

Infrastruktura internetowa Iraku znacząco się rozwinęła od początku lat 2000, chociaż duża część sieci rdzeniowej pozostaje w rękach rządu. Ministerstwo Łączności kontroluje krajowy szkielet światłowodowy i bramy międzynarodowe, wynajmując pasmo prywatnym ISP-om​ trade.gov. Irak jest połączony za pomocą naziemnych łączy światłowodowych ze wszystkimi sześcioma krajami sąsiednimi oraz z kablami podmorskimi, takimi jak Gulf Bridge International, ale ogólna pojemność wciąż nie nadąża za popytem​ trade.gov. Stan państwowej sieci stacjonarnej jest zły, z ograniczonymi projektami światłowodowymi do domu skoncentrowanymi w Bagdadzie​ trade.gov. W rezultacie większość Irakijczyków korzysta z internetu za pomocą łączy bezprzewodowych – poprzez sieci mobilne, Wi-Fi w kawiarniach internetowych lub lokalnych dostawców Wi-Fi – gdyż ostatnia mila łączy szerokopasmowych nie jest szeroko dostępna​ trade.gov. Te oparte na społeczności sieci dzielą pasmo, co prowadzi do stosunkowo niskich prędkości na użytkownika​ trade.gov.

Infrastruktura internetowa Jemenu jest ograniczona i silnie scentralizowana. Kręgosłup opiera się na kilku starych międzynarodowych połączeniach oraz przestarzałej krajowej sieci. Jedyny podwodny kabel – system FALCON/FLAG lądowy w porcie Morza Czerwonego w Hodejdzie – przenosi większość pasma internetowego Jemenu​ ukraine.wilsoncenter.org​ washingtoninstitute.org. Faktycznie, prawie wszystkie połączenia przechodzą przez ten jeden stary kabel, z jedynie wąskim połączeniem zapasowym przez Dżibuti i kilkoma drogimi łączami satelitarnymi​ washingtoninstitute.org. Podczas wojny domowej zniszczono lądowe łącza światłowodowe do Arabii Saudyjskiej, co sprawiło, że kraj stał się w dużej mierze uzależniony od kabli podwodnych​ washingtoninstitute.org. Wewnętrzna infrastruktura składa się z mikrofalowych przekaźników i ograniczonych światłowodów, a szerokopasmowy dostęp stacjonarny jest w dużym stopniu dostarczany za pomocą starych łączy DSL przez miedziane linie telefoniczne​ smex.org. Ta sieć nie doświadczyła znaczących modernizacji w trakcie konfliktu, co skutkuje bardzo niskim pasmem i niezawodnością​ smex.org.

Infrastruktura internetowa Sudanu opiera się na krajowym szkieletowym połączeniu światłowodowym oraz międzynarodowych bramach zlokalizowanych w Porcie Sudan. Kraj ten jest połączony z kilkoma polami podmorskimi, w tym z systemem East Africa Submarine System oraz sieciami FLAG/FALCON, które lądują na wybrzeżu Morza Czerwonego​ en.wikipedia.org. Połączenia światłowodowe sięgają sąsiednich krajów, aby kierować ruchem regionalnie. Jednak infrastruktura szerokopasmowa z linii stacjonarnych jest ograniczona, a większość populacji korzysta z internetu przez sieci bezprzewodowe. Sudan posiada stacje ziemskie do komunikacji satelitarnej dla międzynarodowej łączności, ale połączenia satelitarne historycznie służyły głównie jako zapasowe lub dla obszarów odległych.

Infrastruktura internetowa Libii odbudowuje się i rozwija po latach konfliktu. Pod rządami Muammara Kaddafiego sektor telekomunikacyjny był całkowicie kontrolowany przez państwo, a konkurencja prywatna była praktycznie nieobecna​ mondaq.com. Głównym holdingiem telekomunikacyjnym jest Libijska Poczta, Telekomunikacja i Technologia Informacyjna, która nadzoruje kluczowych dostawców państwowych​ libyareview.com. Główni dostawcy usług to: